Osoba, która otrzyma darowiznę, może liczyć na zwolnienie z podatku, jeśli wysokość darowizny nie przekroczy określonego limitu. Zależy to od grupy podatkowej.

Czy każdą darowiznę trzeba zgłaszać do urzędu skarbowego?

Każdy może otrzymać od konkretnej osoby kwotę pieniężną. Limit dotyczy jednak darowizn od tej samej osoby. Jeśli darowizna nie wpłynęła jednorazowo, a została podzielona na kilka, wtedy zlicza się je przez 5 lat. Jeśli uzyskana kwota przekroczy kwotę wolną od podatku, musimy odprowadzić od niej podatek. Trzeba jednak pamiętać, że limit ten dotyczy jednego darczyńcy, a także, że do limitu zalicza się także spadek. Wśród darczyńców wyróżnia się trzy grupy.

Grupa I. Limit od jednego darczyńcy z pierwszej grupy podatkowej wynosi 9.637 zł. Większość osób z tej grupy może być w ogóle zwolniona z podatku od spadków i darowizn, jeśli złożą odpowiednie zawiadomienie do US. Wyjątkiem – i wtedy ww. limit ma zastosowanie – są przypadki, kiedy darowiznę przekazują teściowie zięciowi/synowej, otrzymujący nie złożył zawiadomienia o darowiźnie, wartość darowizny jest tak niska, że nie powstaje obowiązek podatkowy.

Grupa II i III. Limit od jednego darczyńcy z grupy drugiej (np. ciocia, wuj itd.) wynosi 7.276 zł, a z grupy trzeciej – 4.902 zł i obowiązuje przez 5 lat. Czas ten liczy się od dnia otrzymania pierwszej darowizny.

Ponadto pamiętajmy, że limity te ulegają kumulacji. Od każdej z osób można otrzymać darowiznę w wysokości nieprzekraczającej limitu – zależnie od grupy podatkowej, do której dani darczyńcy się zaliczają.